widokówki z wód

Nowości, nowości

2010-08-29T16:03:00.000-07:00

Po kolei i w skrócie.

Po Legolandzie przyszedł czas na urocze Odense i muzeum Andersena, który zaskoczył mnie całkowicie.
Tu więc historia z rodzaju, pewnie cię to nie interesuje i nigdy ci się to nie przyda, więc ci opowiem. Zbyt wysoki jak na swoje czasy, z charakterystyczną ale zdecydowanie niewpisującą się w kanony piękna twarzą uwielbiał być fotografowany. Na wycieczki zagraniczne zabierał ze sobą sznur,
który miał pomóc mu uratować się z pożaru, którego Andersen obsesyjnie się obawiał.

Wracając do miasteczka, to kilka okien drzwi i miejsc, w których mogłabym kiedyś zamieszkać, ale pewnie tego nie zrobię.

Legoland i inne sposoby tracenia czasu

2010-08-27T14:20:00.000-07:00

Dopiero sierpień a tu całkowicie jesiennie. Zimno, popaduje (jakie to okropne słowo) i wieje. Ola szczęśliwa w Legolandzie. Ja trochę mniej, raczej jakbym była rozczarowana. Chyba liczyłam na powtórkę intensywności odczuć z dzieciństwa i krótkiej wyprawy do Disneylandu. Nic takiego. Nawet jak maksymalnie trzęsie, wywija i obraca, to mnie nie cieszy tak jak kiedy widzę, że Ola się śmieje.

Świat w miniaturze nie zrobił na mnie najmniejszego wrażenia. Niby fajnie i niby z klocków, i może nawet mam poczucie, że na uwagę zasługuje fakt, iż ktoś spędził kilkaset godzin budując jakiegoś pirata, czy żyrafę, ale jakoś mnie nie wzrusza.

Ze zdań z nadzieją, że Internet przechowa: "Stopy miała tak bose, że aż chodziła na udach." - O. która opowiadała mi wymyśloną przez siebie bajkę.

Podróż zacząć czas

2010-08-24T15:02:00.000-07:00

Dzień pierwszy, w którym cztery razy widzę tęczę, co zarazem znaczy, że bez przerwy leje jak z cebra i przestaje w najmniej oczekiwanych momentach. A teraz pełnia, śpiąca rodzina i pseudo-optymistyczne kawałki na słuchawkach po gdzieś zupełnie nieprzystającym Żółtym szaliku. W jakimś opowiadaniu przeczytanym lata temu przewijał się motyw umierania ludzi, którzy oddychają w tym samym rytmie. Boję się zdjąć te słuchawki i dołączyć do ciszy pokoju. Jutro o. podbija Legoland a ja mam w planie pozwolić sobie świetnie się z nią bawić w okropnym parku rozrywki. A że lepiej już było, tak radosny rozkład dnia brzmi jakby coś musiało się nie udać.

spakowana

2010-08-23T16:52:00.000-07:00

nie wiem, ile waży mój bagaż, w każdym razie wygląda pokaźnie, bo jeżeli nie trzeba się mieścić do samolotu, to przecież wszystko można poupychać po rozlicznych torebeczkach na różności. Intuicyjnie przeczuwam istnienie zarówno rzeczy w bagażu, których prawie nie dotknę, jak i takich poza nim, o braku których będę myśleć prawie codziennie. Ale nie musi być idealnie. Jest dość dobrze. Okazałam się wystarczająco zdeterminowana, żeby się zapakować, więc dalej nie może być gorzej.

Copenhagen

2010-08-22T15:44:00.001-07:00

Czyli kontynuacja wywczasów, dla zbiorowego (choć trochę) informowania zainteresowanych (i nie) o niesamowicie licznych sukcesach i pojedynczych porażkach związanych z pozostawaniem w pewnej odległości od domu, gdziekolwiek by się on nie znajdował.

kleik ryżowy

2008-08-13T04:35:00.000-07:00

ponieważ istnieje obawa, że zamkną niedługo mój dostep do internetu na dziś - zdjęcia z rożnych okazji, których ni było jak dodać a w jakiś sposób oddają klimat. powtarzam " w jakiś sposób."

na maginesie: gdybym miała własne wielkie państwo na pewno nie zrobiłabym w nim jednej strefy czasowej. u nas ciemno jest już o 18tej za to wschód mamy koło 4tej.

weekend and the city

2008-08-10T21:09:00.000-07:00

odwiedziliśmy stolicę prowincji – Shenyang i szybko zrozumiałam dlaczego lokalsi twierdzą, że Dalian jest wymarzonym miejscem do życia. pogoda jak w piekarniku. nawet nie takie słońce, ale temperatura i zaduch zabójcze. na miasto składają się właściwie same wieżowce (a ma ono ponad tysiącletnią historię) i zwyczajnie jest szaro i brzydko. tylko w wydaniu na ponad 7 mln mieszkańców. ale do rzeczy.

przyjechaliśmy przede wszystkim by zobaczyć siedzibę cesarzy mandżurskich – tutejszy pałac cesarski

ładne, niespecjalnie zatłoczone. co śmieszne w każdym z takich turystycznych punktów jest kilka wypożyczalni strojów „z epoki”, w których należy zrobić sobie zdjęcie przed zabytkiem. nikt z nas nie dał się skusić, ale chińczycy są zdecydowanie zainteresowani.

potem trafiliśmy (z przygodami, bo jak się okazało pagoda widnieje na spisie zabytków w lonely planet, ale lokalsi nic o niej nie wiedzą, a adres jest nieprecyzyjny) do zbudowanej w XI a przebudowanej w XVII wieku 13-piętrowej buddyjskiej pagody (która tak podobno nie była chyba pagodą, a stupą, ale ponieważ jestem kiepska w te klocki to się nie wypowiadam).
mimo, że taksówkarze byli przekonani, że jest stara i brzydka mi jakoś przypadła do gustu. ważne także, że znajdowała się poza głównym nurtem, można było przynajmniej na chwilę zapomnieć o tłoku.

następnie trafiliśmy na wschodnie groby qingów – są jeszcze północne, na które już nam się dotrzeć nie udało – ładnie parkowo położone, właściwie już pod miastem, niedaleko jeziora. sama architektura jeszcze nie zrobiona na wysoki połysk (choć właśnie trwają prace konserwatorskie). i były opisy po angielsku, z których bez problemu można było odczytać ich znaczenie (sprawa chinglishu to temat na osobny post).

poza szlakiem udało nam się znaleźć pobliską działającą buddyjską świątynie, która mimo wytworzonego mistycyzmu miała w sobie dla mnie wiele z czczenia krasnali ogrodowych – ze względu na rzeczywiście tandetny wygląd posążków. przykro mi, że tak płytko wszystko rozumiem, ale może niech zdjęcia świadczą na poparcie mojej tezy.

wieczorem udaliśmy się jeszcze do okolicznego klubu, skąd niestety zdjęć brak, jest natomiast zdjęcie z drogi – wystawa okolicznego sklepu – polecam zwrócić uwagę na podpis pod witryną.

a skoro świt (6:30)

ruszyliśmy do położonych trochę dalej jaskiń, połączonych podobno najdłuższą na świecie podziemną rzeką. tu już typowe zwiedzanie po chińsku- wszędzie podwożą elektryczne samochodziki i muzeum z całą masą elektronicznych gadżetów opowiadających powstanie stalaktytów i historię ziemi, które jest tak nowoczesne, że aż odstrasza, ale toalety ma oczywiście niemożliwie syfne, nie wspominając już o możliwości umycia rąk. powstrzymując się jednak od dalszego marudzenia sama jaskinia rekompensowała pozostałe mankamenty (do wątku marudzącego zdjęcie „rekwizytów do zdjęć”, które udało się upchnąć do jaskiń). około 45 minutowy rejs łódeczką pod ziemią z możliwością oglądania przepięknych formacji skalnych był wart całego zachodu związanego z dotarciem na miejsce. zdjęć niestety prawie nie mam, bo nie było sposobu zrobić.

chiński mur

2008-08-05T19:18:00.001-07:00

pierwsze starcie i kolejne zdjęcia. niestety pogoda była chińska, czyli zaduch i białe niebo, więc i zdjęcia średnie.

weekend out of town

2008-08-05T03:52:00.000-07:00

pozdrowienia z weekendu. bylo genialnie. niestety tutejszy internet

i natlok zajec nie pozwalaja na szybsza komunikacje. pojachalismy do oddalonego o okolo 3.5 godziny jazdy od dalianu dandongu - na mityczna granice z korea. rzeczywiscie przezycie - rzeka graniczna jest dokladnie pilnowana, choc nie ma spodziewanej ma

nifestacji sily. tymczasem tylko

stare rybackie kutry i polowa mostu (druga zostala zbombardowana przez amerykanow i jakos nikt nie wpadl na pomysl by ja odbudowac - z drugiej strony niby po co). dandong jest mniejszy i biedneijszy od dalianu, moze tez troche bardziej chinski.

jednak daniem glowny byly atrakcje polozone w pewnej o

d niego odleglosci. po pierwsze najdalej na polnoc wysunieta czesc chinskiego muru. nbie tak nana jak tak w okolicach pekinu, ale rzeczywiscie robiaca wrazenia i co bardzo wazne bez tlumu turysow. wizyta w chinach pozawala zweryfikowac europejskie pojecie tlumu. poniewaz tu wszystko jest bardziej z tlumem i tlokiem nie moze byc inaczej. niestety chce sie chwilowo zgrac tylko jedno zdjecie z barama prowadzaca na mur - dalsze obiecuje jeszcze dostarczyc. mielismy pewne problemy ze znalezieniem noclegu- uniwerek nie wydal nam wtedy jeszcze (od wczoraj juz mam) legitymacji potwierdzajacej zameldowanie. wiec mimo paszportu nas nie chcieli. w koncu jednak (dzieki pomocy napotkanych chinczykow, ktorzy wczesniej podrzucili nas swoim samochodem na chinski mur i zafundowali nam ochydne lody z zielonego groszku, ktore oczywiscie trzeba bylo zjesc) sie udalo i nocleg byl nawet dobrej jakosci.

nastepnego dnia wybralismy sie okolo 40 km dalej do rezerwatu gorskiego upstrzonego buddyjskimi swiatyniami. musze przyznac, ze wspinaczka na chinski mur byla wyzwaniem (nie zapominajmy o bagazu na dwa dni) nic jednak nie moze sie rownac z przepyachniem sie waskimi szczelinami skalnymi, wchodzeniem po "kolkach" i wygrozonych w skale niby stopniach po pionowych scianach sklanych i tym podobnym atrakcjom (jakby nie bylo bagaz mielismy nadal). zabojczo meczoce zdecydowanie jednak warte calego wysilku wlozonego w dostanie sie tam. (komentarz do zdjecia - biale rekawiczki zakupilismy przy wejsciu razem z obowiazkowym ubezpieczeniem za dwa kuaie (ok. 60gr) - przydaly sie bardzo - zdecydowanie zwiekszaja przyczepanosc - a nie zapominajmy w chinach nikt nie pomyslal by szczeliny i sciany w jakis rozsadny sposob zabezpieczyc.) w sumie szlismy ponad 4 godziny, wdrapalismy sie na sama gore i poza atrakcjami po drodze moglimy sie jeszcze rozkoszowac panorama okolicy - takze tej koreanskiej.

w skrocie - podroze ksztalca i bylo pieknie. w przyszly weekend wypad chyba do stolicy prowincji - shenyangu.

ps. na komputerze z ktorego teraz korzystam czesc zdjec wyglada duzo ciemniej niz u mnie na laptopie skad je zgrywalam. bylabym wdzieczna za komentarz jak jest rzeczywiscie.

kornelia i Chiny

2008-07-31T02:41:00.000-07:00

czyli, kolejne obiecane zdjęcia potwierdzające moją tu obecność.

劳动公园

2008-07-31T02:27:00.000-07:00

zapowiadany jako najładniejszy park w całym dalianie jest rzeczywiście uroczy. po pierwsze bardzo zadbany, po drugie położony na zboczu góry, na którą prowadzi wyciąg krzesełkowy, pozwala więc na zobaczenie panoramy miasta, po trzecie składa się jakby z parków w różnych stylach połączonych ze sobą, po kolejne wewnątrz ma sporych rozmiarów wesołe miasteczko, gdzie co prawda skorzystaliśmy jedynie z diabelskiego młyna, ale już sobie obiecałam, że tam wrócę.

bez zdjec

2008-07-28T21:15:00.000-07:00

za to z moralem. siedzimy tu juz ponad tydzien, swiat coraz bardziej daje sie oswajac, nadal nie lubie sniadan i ciagle jestem spiaca, ale wiem juz w miare co gdzie i jak. mamy nawet zaplanowana wyprawe na weekend.dzisiaj bylo nawet jakies dyktando, na ktore pomimo przeciwnosci jakos dalo sie nauczyc. tak spokojnie, ze az nudno. duzo znakow pisac. tylko znaki pisac.

w tej chwili pada (drugi raz do naszego przyjazdu, ale nawet jak nie to i tak wszystko jest wilgotne). przesuwa mi sie wycieczka na obiad. nauczylam sie juz unkac rzczey, ktorych nie lubie, co okazuje sie nader przydatna umiejetnoscia. (co smieszne - zazwyczaj dobrze smakuje to, co wyglada nader marnie.) zdecydowanie jednak nie polecam rzepy.

smieszne, ale natlok zdarzen utrudnia ich opisanie, smieszne historie gubia sie w sobie, w wyjsciach, w fiszkach z chinskimi slowkami na jutro.

jest tu bardzo ladnie nawet jak pada.

ulica cz.1

2008-07-25T22:32:00.001-07:00

to temat rzeka. przede wszystkim dlatego, że właśnie na ulicach żyje miasto. stoliki ustawiane są bezpośrednio na chodnikach a obok nich grill i małe „rybackie” stołeczki. często każdy ma własnego grilla. chińczycy zdają się jeść przez cały czas, choć nie da się chyba tu zjeść zbyt dużo. wszystko jest bardzo sycące.

przy bardzo wielu ulicach są sprzęty do ćwiczeń – i… zawsze pełno przy nich ludzi. nie wyobrażam sobie żeby u nas młodzi i starzy wychodzili na dość wąski chodnik przy normalnej ulicy i ćwiczyli na ulicznych przyrządach.

większy komentarz innym razem, na razie korzystam z uprzejmości kolegów i ich Internetu, stąd kilka zdjęć na szybko. (w tym jedno ze mną, by potwierdzić, że żyję.)

plaża

2008-07-25T22:18:00.001-07:00

jarmark nie ma granic. tu nikt się nie rozbiera, ale każdy kupuje lub sprzedaje. karuzele, grillowanie ośmiornice, festiwal piwa. samego piachu jest niewiele, a przy okazji kamienisty. ale przecież nie oto chodzi. i tak nikt się nie opala. panie w pełni ubrane chowają się jeszcze za parasolkami. kostiumy koniecznie jednoczęściowe. woda dość zimna, kiedy przejść dalej i zobaczyć zbierające się przy betonowym molo śmieci odchodzi nawet ochota, by dołączyć. i jeszcze – wszyscy – dzieci i dorośli pływają w kółkach do pływania. niesamowicie pokracznie to wygląda. a zaraz obok wieżowce – powinno być widać w tle. słyszałam, że to całkiem fajne, ale dla mnie ten koszmarne – wysoka zabudowa od razu przy morzu. ja wiem, że pewnie mają ładne widoki, ale mnie ten pomysł i tak nie kupuje. a od razu obok betonowych bloków, biedne domy z dykty. myśleliśmy, że nikt tam chyba nie mieszka, dopóki nie zobaczyliśmy schnącego prania.

Bazar

2008-07-25T22:00:00.000-07:00

to miejsce, na którym wszyscy wcześniej czy później skończymy.

Kiedy czytałam Mikropolis, nigdy nie myślałam, że dane mi będzie zobaczyć coś takiego. Kiedy dotarliśmy na bazar (a pewnie jest ich tu kilka i przypuszczam, że przyjdzie nam zapuszczać się w nie coraz częściej) głównym odczuciem był atak trudnego do zidentyfikowania smrodu. Nie gnijące mięso, nie odchody, ale nie ma się co oszukiwać – śmierdzi. Może wyjątkowo, bo dzień był akurat deszczowy, ale woda w połączeniu z wszystkimi resztkami tworzyła na chodniku zalegającą maź. Tyle z otoczki, co do idei, to kupić na bazarze można praktycznie wszystko. Głównie jedzenie, ale też ubrania, buty itp. Czyli jak u nas. A jednak. Jedzenie jest zdumiewające. Zdecydowanie nie wszystko potrafię nazwać, a co do cześci posiadam tylko przypuszczenia. Dużo owoców morza, sporo mięsa (trzymanego bezpośrednio w kawałkach na straganie, bez żadnych chłodziarek, a jest ciepło i wilgotno), jednak przede wszystkim owoce (kupiliśmy z Bolkiem kilo moreli były pierwsza klasa) i warzywa (tu nie wiem najwięcej – następnym razem zrobię zdjęcia i może ktoś pomoże mi w identyfikacji).

Wieczorem pierwsze próby lokalnego alkoholu. Kuba zakupił Moutai w supermarkecie mieszczącym się w pobliskim Domu Towarowym (który od razu zyskał dla nas mianu KDT, ale szczerze KDT nie ma 3 pięter, nie jest nowoczesne i jest droższe, ale chyba całe mogłoby się tu zaopatrywać). Wracając jednak do tematu akapitu, to próba musiała być niewielka, ponieważ jako niezaprawieni w trudach, już po samym zapachu, byliśmy w stanie porównać to jedynie do wody kwiatowej używanej przez babcię. Postaram się dowiedzieć z czego to się robi, ale jakoś nie zamierzam zaprzyjaźniać się z tym napojem bliżej.

juz dalian

2008-07-19T22:34:00.000-07:00

bez polskich znakow w deszczu z przygodami, ale na miejscu. pogoda dziwna, wszystko egzotyczne, zobaczylam juz nawet bazar (zdjecia wkrotce), jutro test i pierwsze zajecia z jezyka. akademik znosny, obsluga obudzila mnie dzis rano zadajac chinskich danych. i wielkie zdziwienie ze nie mamy chinskich nazwisk, a przy okazji nie pochodzimy z rosji. w akademiku rosjan troche jest. maja mieszka z japonka, poza tym europy jakos malo widac a wiekszosc podobno za tydzien wyjezdza do domu po roku spedzonym w dalianie.

chiny smierdza, co w zadnym stopniu nie umniejsza ich zalet. troche nie wierm co napisac, malo widzialam, ale i tak zapewniam, to trzeba zobaczyc.

dluzsza informacja o przebiegu podrozy juz wkrote, jak tylko sopiuje ja z mojego laptopa.

i jeszcze prosba - jakby dzialo sie cos waznego w polsce czy na swiecie napiszcie w komentarzu, co?
moj kontakt ze swiatem zewnetrzym jest tu rzeczywiscie nikly.

caluje.

pakowanie

2008-07-17T15:01:00.000-07:00

ciągle wiolinowa. wylot jutro o 16.05. 2 godziny wcześniej na lotnisku. wziąć paszport, wziąć bilet i pieniądze. aparat. poza tym będzie dobrze. "babciu nie martw się." "jak mam się nie martwić, jak ty do tego tak lekko podchodzisz, to ktoś musi przecież się denerwować podróżą."

powinnam mieć do 20 kilo, ale mało się tym przejmuję zwłaszcza, że nie mam wagi a i tak odrzuciłam 1/3 niezbędnych rzeczy.

pokrótce plan: lecimy do Dalianu z dwiema przesiadkami (w Moskwie i Pekinie), uczymy się tam chińskiego, po czym w pozostałym czasie zwiedzamy Chiny. jak i gdzie dopiero się okaże. wracamy 1 września.

cytat na dziś wcale nie śmieszny: "ta kosmetyczka na leki nazywa się apteczka".